در حالی که شاید همه یاد نگرفته اند که به صورت واقع گرایانه ترسیم و نقاشی کنند – آنچه را که در واقع می بینند بجای آنچه فکر می کنند می بینند ، بکشند – همه ما قبلاً یاد گرفته ایم که با استفاده از نمادها ترسیم کنیم ، زیرا نقاشی نمادین مرحله ای است که کودکان در رشد هنری خود می گذرانند.
در هنر ، یک سمبل چیزی قابل تشخیص است که مخفف یا نمایانگر چیز دیگری است – ایده یا مفهومی که ترسیم یا نقاشی آن دشوار خواهد بود ، مانند عشق یا امید به زندگی ابدی. این نماد می تواند از طبیعت باشد ، مانند یک گل یا خورشید یا یک جسم ساخته شده توسط انسان. چیزی از اساطیر؛ یک رنگ؛ یا حتی می تواند چیزی باشد که توسط یک هنرمند خاص ساخته شده باشد.
همه کودکان از لحاظ مهارت نقاشی مراحل رشد را پشت سر می گذارند که یکی از آنها شامل نقاشی نمادین ، استفاده از نمادی برای نشان دادن چیز دیگری است. این اتفاق در حدود 3 سالگی و به دنبال “مرحله نوشتن” از حدود 12 تا 18 ماهگی رخ می دهد.
از آنجا که کودکان شروع به درک و گفتن داستان می کنند ، در نقشه های خود نمادهایی ایجاد می کنند تا در محیط واقعی خود در معرض چیزهای واقعی باشند. دایره ها و خطوط بیانگر چیزهای مختلفی هستند. به گفته ساندرا کراسر ، دکتری در مقاله خود وقتی كودكان ترسیم می كنند ، بیشتر كودكان در سن سه سالگی برای نشان دادن یك شخص شروع به ترسیم “پسر بچه گانه” می كنند. دکتر کراسر می گوید:
“نکته مهم زمانی حاصل می شود که کودک نوار خطی را به شکلی محصور تبدیل کند. شکل محصور شده به نظر می رسد کانون اولین تلاش کودک برای ایجاد یک نقاشی واقع گرایانه است. اولین نقاشی واقع گرایانه شخص بدوی است. به عنوان مرز اشیاء استفاده می شود ، ما یک شخص معمولی با قورباغه می بینیم ، بنابراین به این دلیل نامگذاری می شود که به یک قورباغه شباهت دارد. یک شکل دایره ای بزرگ با دو خط که در حالی که پاها روی یک صفحه قرار می گیرد ، گسترش می یابد ، و روشی مناسب برای انتقال ایده شخص است. “
دکتر کراسر در ادامه می گوید: “بچه های سه و چهار ساله علائم عمومی دیگری را برای نقاشی های مکرر اشیاء مشترک مانند خورشید ، سگ و خانه ایجاد می کنند.”
در حدود 8 تا 10 سالگی كودكان می یابند كه نمادهای آنها محدود است و سعی می كنند واقع بینانه تر ترسیم كنیم ، نحوه واقعی نگاه آنها را جلب كنیم ، اما با پیشرفت برخی از این مرحله از نقاشی ، توانایی ابراز وجود خود را با استفاده از نمادها یک مهارت ذاتی انسانی است.
Paul Klee (1940 – 1879) نقاش و اتیکر سوئیسی بود که از نمادهای زیادی در کارهای هنری خود استفاده می کرد و از رویاها ، عقل و تصورات استفاده می کرد. او یکی از بزرگترین هنرمندان قرن بیستم بود و اثار وی تأثیر زیادی بر هنرمندان بعدی سورئالیست و انتزاعی گذاشت. سفر به تونس در سال 1914 میلادی تمایل او را به رنگ نشان داد و او را در مسیر انتزاع قرار داد. او برای بیان واقعیت های شاعرانه غیر از دنیای ماده از رنگ و نمادهایی مانند چهره های ساده چوب ، صورت ماه ، ماهی ، چشم و فلش استفاده کرد. کلی زبان بصری شخصی خود را داشت و نقاشی هایش مملو از نمادها و نقاشی های بدوی است که بیانگر روان درونی او است.
از وی نقل شده است كه می گوید: “هنر آنچه را كه ما می بینیم بازتولید نمی كند ، بلكه باعث می شود كه ما ببینیم.”
نمادگرایی در حقیقت می تواند راهی برای استخراج کارکردهای درونی و کشف بیشتر در مورد خودتان باشد و با انجام این کار ، به شما کمک کند تا به عنوان یک هنرمند پیشرفت کنید.
شاید بخواهید این پروژه را با استفاده از نمادها در نقاشی خود امتحان کنید تا به شما در ساخت نمادها و نقاشی های خود بر اساس آن نمادها کمک کند.
همچنین بخوانید چگونه می توان یک نقاشی را فهمید: رمزگشایی نمادها در هنر ، توسط Françoise Barbe-Gall ، برای دیدن اینکه چگونه ده نماد از جهان طبیعی و ده نماد از دنیای انسان ساخته شده است از قرن پانزدهم تا بیست و یکم در هنر استفاده شده است. قرن اول باربی گال با تصاویر زیبایی از تاریخ هنر ، درباره نمادهایی از قبیل خورشید و ماه ، پوسته ، گربه و سگ ، نردبان ، کتاب ، آینه بحث می کند.